Ho chi Min, Cambodja en Thailand

26 september 2010 - Krabi, Thailand

Nadat ik sochtend kreeg te horen dat me bus naar Ho Chi Min pas savonds in plaats van smiddags zou vertrekken moest ik me nog een dag vermaken in deze plaats. Om de tijd te doden ben ik maar naar de kapper gegaan en fotos op geheugenstick gezet en er veel van verwijderd. Door het verlaten van de bus kwam ik pas om 12 uur snachts in Ho Chi Min aan. Bij het busstation zeiden ze dat de plaats waar alle hostels liggen best ver weg lag en moest daarna ook betalen. Achteraf lag het volgens mij niet ver en reed hij expres om, om me meer te laten betalen (hij ging rechtdoor, links en nog een keer links en dan kom je toch opdelfde plek uit). Aangekomen bij de straat boden alle hoteleigenaars er kamers aan voor minimaal 20 dollar. Dat was wel erg veel en hoorde van iemand in de vorige plaats dat er een hostel was voor 4 dollar. Ik heb die uiteindelijk gevonden maar het was wel het slechtste hostel waar ik in geslapen heb. Het lag op de zesde verdieping en kwam elke keer doodop aan in me kamer. Ik ging dan ook niet onnodig naar me kamer toe.
Ik ben in Ho Chi Min naar het oorlogsmuseum geweest. Dit is een museum over de oorlog tussen Vietnam en America en er waren toch wel schokkende fotos en verhalen te zien. Een uur rijden van de stad liggen de Chu Chi tunnels waar ik daarna heenging. Hierin scholen de Vietnamese soldaten en de toeristen kunnen er nu ook zelf in. Verder lieten ze hier meerdere vallen zien die ze gebruikten. Na deze tours ging ik de boot naar Pnomh Penh (Cambodja) boeken. Ik zou de volgende dag vertrekkken en had dus nog een dag me in de stad te vermaken. Ik besloot naar de markt te gaan en daar aangekomen werd ik aangesproken door 2 oude vrouwen. Ze boden me aan om wat te gaan drinken op de markt. Een van hen zei dat hun dochter in Nederland gaat werken in een ziekenhuis in november. Ze zouden het leuk vinden als ik wat kwam vertellen over het land. Ik ben vervolgens met hun meegeweest naar hun huis en kreeg daar aangekomen ook wat te eten. Na wat gepraat te hebben kwam er een kerel naast me zitten die truukjes kon met het spel blackjacken. Hij wou die truukjes boven op zolder uit gaan leggen. De truuk was dat ik altijd kon winnen doordat hij de kaart die me tegenstander krijgt stiekem onder de stapel schuift zodat deze zichtbaar wordt voor mij. Het cijfer op de andere kaart maakt hij zichtbaar  met zn hand. Na deze uitleg kwam er opeens een kerel uit Singapore binnen (de kerel die het spel uitlegte werd de dealer). Hij wou tegen mij spelen en even later bleek het om geld te gaan. Ik wou dit eigenlijk niet en twijfelde een moment om weg te lopen. Toch maar bleven zitten omdat ik veel geld kon winnen, ik nooit zou verliezen en de mensen helemaal vertrouwde. De kerel uit Singapore had een hele koffer met dollars bij zich en na een tijd wou hij dat ik ook me geld cash op tafel moest leggen. Ben samen met de 2 vrouwen naar de ATM gegaan en totaal 500 euro gepint. Uiteindelijk bleek dit niet genoeg te zijn en we spraken af om het spel savonds in een hotel in de stad af te maken zodat de dealer het resterende bedrag bij elkaar kon halen. Na savonds wat gegeten te hebben ben ik naar het hotel gegaan. Er kwam echter niemand opdagen en belde vanuit het hotel de vrouw en ze zei dat de man het bedrag nog niet bij elkaar heeft. Het zou de volgende morgen wel goed komen maar dat was dus niet zo. Ik kreeg de dag erna pas het gevoel dat ik belazerd ben en veel te snel de mensen vertrouwd heb. Door dit te goede vertrouwen heb ik bv niet het adres van hun woning genoteerd of gevraagd dat ik me geld pas inleg als het spel afgemaakt kan worden. Achterag gezien hebben de mensen deze oplichting heel goed voorbereid. Op weg naar de ATM moest ik bv. de cijfers in het Nederlands opschrijven zodat ze alvast wat Nederlands kunnen. Ook bij het verlaten van het huis deed de man heel gespannen omdat hij het geld snel bij elkaar moest krijgen. Ik ben hier dus heel goed belazerd en had achteraf gezien nog meer geld kunnen verliezen als er meer op me pas had gestaan. Na deze oplichting durfde ik de eerste dagen bijna niet de straat op omdat je niemand meer vertrouwd. Dit is in ieder geval een goede les geweest en zal niemand meer vertrouwen. Onderweg hoor ik wel meer van dit soort verhalen dus je moet altijd alert blijven hier. Van Ho Chi Min dus vertrokken naar Phom Penh in Cambodja. Aangekomen in dit land zag ik al gelijk dat dit een van de armste landen in de wereld is. Een erg kale stad met weinig restaurants en heb dan ook eten moeten halen op de markt. Ook spreken ze hier nauwelijks engels wat het erg lastig maakt. Ik ben in deze stad naar het Tuol Sleng Museum geweest. Dit is een gevangenis waar de tegenstanders van het Pol Pot regime in de jaren 70, gevangen werden gehouden. De dag erna naar de Killing Fields geweest waar deze mensen uiteindelijk vermoord werden. Na dit gezien te hebben besefte ik dat ik maar geld verloren ben. Van Phnomp Penh ben ik vertrokken naar Siem Raeb.
Vanaf hier kan je een tour maken naar de tempels van Angkor Wat. Doordat ik in een hostel zat wat maar 1 dollar per nacht was en het bier 0,50 dollar ben ik hier eerst wat dagen weze relaxten. Ik ging hier steeds naar een vast restaurant en iemand daar wou me de tempels laten zien. Doordat je voor Angkor Wat een eendaagse, driedaagse of weekpas moet kopen zat ik te twijfelen wat de kopen. De tuktukdriver zei dat ik in een dag de tempels (die ik wou zien) wel kon zien. Ik zou wel om 5 uur al vertrekken om de zonsopkomst bij de AngorWattempel te zien en zou pas na de zonsondergang weer naar het hostel teruggaan. We hadden het allemaal net op deze dag gered en het was prachtig! Vooral de Bayontempel (met de gezichten) en de La Prohm/Tombraidertempel (waar de bomen in de tempels groeien) waren mooi. Het enige mindere aan de dag waren de vele kinderen die aan het bedelen waren. Hoewel het een leuke plaats en een gezellig hostel was (met wel erg veel Hollanders) ben ik vanaf hier weer vertrokken naar Bangkok. Dit is ook niks veranderd en stinkt nog even erg als 1,5 maand geleden. Ook de tuktukdrivers zijn er nog niet vertrokken. De dag erna maar gelijk vertrokken naar Pang Nga. Me plan was om eerst in deze plaats te overnachten en de volgende dag de tour te maken. De man van het reisbureau zei dat ik dezelfde dag kon vertrekken. Vond ik ook wel goed en ik kon bij het reisbureau gaan douchen (had een lange nachtrit gehad in de bus) Vanaf hier ging ik simddags een tour maken naar James Bond eiland (the man with the golden gun is er opgenomen). Tijdens deze dag tour maakte ik nog een overnachting in een moslim-vissersdorp. Het was een mooie boottocht langs meerdere eilanden en terug bij het reisbureau ging ik gelijk door naar Krabi waar ik nu verblijf.

6 Reacties

  1. Annette en Paul:
    26 september 2010
    Ha die Maarten
    We hebben net vrijdag tegen je moeder gezegd dat er al zo'n tijd geen nieuws van je was. Dit via straling opgevangen soms? Je maakt wel heel wat mee en wordt soms door schade en schande wijs. Ook dat hoort bij reizen:-) Het begint al op te schieten voor je: over 5 weken zijn je ouders al Down Under. Geniet nog van deze laatste 2 maanden!
    Groetjes uit Culemborg.
  2. claudia:
    26 september 2010
    Hoi hoi.

    Balen dat je zo goed van vertrouwen was. Trouwens ook een goede eigenschap hoor :) maar nu helaas niet!
    Wij hebben onze jaarvergadering gehad. Liep weet prima. Helaas loopt wel het leden aantal terug. We rekenen wel weer op je komst hoor als je terug bent :)
    Geniet en lieve tafeltennis groetjes van Claudia
  3. Truus van Kessel:
    29 september 2010
    Hallo Maarten, Hier weer eens een berichtje uit Maarssen. Het was een lang verslag. Maar wat zou je gebaald hebben dat je zo goed van vertrouwen bent geweest.Nu de volgende keer beter,maar je bent weer een ervaring rijker alleen deze had je natuurlijk liever niet gehad.... Ben je de weken al aan het aftellen? Nog veel plezier daar en hele leuke en gezellige weken samen met je ouders. Groetjes van ons allen. Truus
  4. pa en ma:
    30 september 2010
    Hallo Maarten
    We hebben je verhaal weer gelezen, wat we al wisten, maar als je het dan weer leest besef je weer goed wat er is gebeurd. Balen, maar wat we al zeiden, vergeten zo snel mogelijk!!!!!! Het is maar geld.
    Het is ook een waarschuwing voor anderen.
    Ben je al weer weg uit Krabi? Het schiet al op he, voor 7 oktober uit Thailand en dan naar Maleisie.Nog een maand en dan komen wij er aan.
    Ik kom net terug van de tandarts, ik kreeg van hem een tablet om rustig te blijven[ je weet dat ik bang ben voor de tandarts] Maar het viel mee. Gisteren heb ik een uitvoering gedaan met mijn line dance groep. Was ook geslaagd. Nou Maarten, we spreken elkaar wel weer of mailen. Geniet, maar wees ook voorzichtig.Laat je weer snel wat van je horen, waar je nu zit? We wachten het weer af. Groeten van pa en ma.
  5. Emiel en Sacha:
    2 oktober 2010
    Ha Maarten,
    We hebben je inmiddels ook al 2 keer op de skype gesproken, dus we zijn weer helemaal op de hoogte :) Binnenkort ga je weer naar je oorspronkelijke bestemming (Australie) en daarna nog een maand rondtrekken door Nieuw Zeeland (kun je in ieder geval alvast weer wennen aan leven met pa en ma, haha:) Nee hoor, wordt vast een hele mooie reis met z'n 3en....
    Wij hebben gisteren de trouwdag van pa en ma gevierd in de Gevulde Ridder. Was erg gezellig en lekker! Pa en ma weten inmiddels wat je de 1e dag wilt als je terug bent (rijst toch?:)
    We zijn wel benieuwd naar die cobra in die FLES. Je tas zal inmiddels wel zwaar zijn met al die souvenirs. Kijk maar uit, straks heb je overgewicht bij de douane:)
    Als je binnenkort weer op skype zit; pa en ma zullen wel een seintje geven (dan kunnen wij je ook nog spreken). Misschien kunnen jullie wel skypen vanuit Nieuw Zeeland straks (met z'n 3en).
    Geniet nog even van Azie en we horen snel weer van je! Groetjes E&S
  6. Stefan:
    19 oktober 2010
    Nieuw verhaaltje Bossie!

    Laat even weten of je nog een keer kunt skypen deze week...ik ben benieuwd wat je allemaal hebt meegemaakt de afgelopen maand!